Op 7 juni 2005 ontsnapte tbs’er Willem S. tijdens verlof aan het toezicht van zijn begeleider. Kort daarna, toen een moord op een bejaarde Amsterdamse man met hem in verband werd gebracht, waren politiek en media in rep en roer. Het was in een jaar tijd de tweede keer dat een tbs’er ontsnapte en vervolgens een ernstig misdrijf pleegde. Tijdens een daaropvolgend spoeddebat vroeg ik samen met de PvdA om een parlementair onderzoek naar het tbs-stelsel.
De vraag die de parlementaire onderzoekscommissie te beantwoorden kreeg was of het huidige tbs-stelsel voldoende robuust is om de 21e eeuw in te gaan. In mei dit jaar rapporteerde de Commissie Visser dat de uitgangspunten en doelstellingen van het tbs-stelsel niet achterhaald zijn. Wel dient er een reeks aanpassingen binnen het stelsel te worden aangebracht om de maatschappij beter te beschermen.
Een specifiek probleem bleek de aansluiting tussen tbs en de ggz, de organisatie die vervolgvoorzieningen levert. Ook is de tijd om de gangen van een ex-tbs-er te volgen, veel te kort. Om dit probleem aan te pakken heeft de commissie Visser aanbevolen de wettelijke termijn voor voorwaardelijke beëindiging fors te verlengen, tot maximaal negen jaar. De commissie wil het ook makkelijker maken dwangmedicatie tijdens de behandeling in de tbs-kliniek toe te dienen. Verder moeten er HBO en universitaire opleidingen komen voor het werk in de forensische psychiatrie.
De Commissie Visser is goed geslaagd in haar opdracht. Het kabinet heeft de meeste aanbevelingen inmiddels overgenomen. Wanneer het om de aanbeveling gaat om te komen tot een betere en professionelere verloftoets moet het kabinet nog overstag. De VVD wil net als de commissie Visser een afhankelijke, professionele, lerende verlofpraktijk, waarbij de minister uiteindelijk wel aanspreekbaar blijft.
