Sinds elf september 2001 is terrorisme niet alleen in de VS, maar ook voor Europeanen in de achtertuin beland. Om aanslagen, zoals in New York, Madrid, Londen en ook terroristische aanslagen zoals die op Theo van Gogh in de toekomst te voorkomen, moet vooral preventief worden gewerkt. Sinds 2001 is door de Nederlandse regering fors geïnvesteerd in de capaciteit van inlichtingen- en veiligheidsdiensten. Het werven voor de jihad is strafbaar gesteld en terroristische organisaties en hun activiteiten kunnen sneller worden verboden. Ook deelneming aan een organisatie die “tot oogmerk heeft het plegen van terroristische misdrijven” is voortaan strafbaar. Verder zijn er zwaardere straffen ingesteld voor gepleegde terroristische misdrijven.
Het is, kortom, van groot belang dat er voldoende gereedschap beschikbaar wordt gesteld om terroristen te bestrijden. Tegelijkertijd vragen sommige mensen zich inmiddels af of deze middelen niet het doel voorbijstreven. Wordt de Nederlandse burger in het bestrijden van de dreiging niet onnodig in zijn privacy en burgerrechten aangetast? Deze vraag kan pas op de lange termijn echt worden beantwoord. Er zullen daarom nu al harde afspraken moeten worden gemaakt om over bijvoorbeeld drie of vijf jaar een uitgebreid evaluatieonderzoek naar de nieuwe maatregelen in te stellen.
Maar ook voor die tijd moet de politiek bereid zijn om, wanneer nodig, op de wetgevingsrem te gaan staan. Vorig jaar bepleitte minister Donner om de verheerlijking van terroristische misdrijven strafbaar te stellen. De VVD heeft zich toen duidelijk uitgesproken tegen dit zogenaamde apologieverbod. Het aanzetten tot geweld is verboden, maar een mening vertolken mag.
